مصايب طبيعي، معلول و محصول عملكرد خود بشر است. اينها بلايي است كه خود ما با كوتاهيها و سهلانگاريها براي خودمان درست ميكنيم. اگر آن كسي كه متكفل ساختن خانه زيد و عمرو است، خود را مسئول بداند و خوب، علمي و با دلسوزي كار كند، يا زلزله تلفاتي نخواهد داشت، يا اين قدر نخواهد داشت. نتيجه كوتاهي اين ميشود كه اين طور خسارت سنگين، از دست رفتن چندين هزار نفر، پيش ميآيد و داغش بر دل ملت ميماند [اشاره به زلزله بم]. بايد خيلي احساس مسئوليت شود. كساني كه ساختمان ميسازند، كساني كه خانه به مردم ميفروشند، كساني كه در دستگاههاي دولتي مسئول نظارت بر اين امور هستند و كساني كه سرمايههاي خود را در اين راه به كار مياندازند، مسئولند و اينها بايد فكر چنين چيزي را بكنند. آنجايي كه مسئوليت و وظيفه به سراغ كسي آمد، خسارت كم ميشود، اما آنجايي كه بيمسئوليتي شود، مصيبت پيش ميآيد ـ «فَبِما کَسَبَت اَيديکُم (شوري: 30)» ، «ما اَصابَکَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَفسِکَ (نساء: 79)» ـ و عدهاي از مردم بيگناه و مظلوم قرباني ميشوند. بنابراين آحاد كساني كه در اين زمينهها فعاليت دارند، مسئوليت دارند و بايد متوجه اين نكات باشند، خودشان خسارتها را كم كنند.
در ديدار اقشار مختلف مردم قم: 18/10/1382